wi cieniu pochylona

W cieniu pochylona (wiersz)

W cieniu pochylona

myśli jak kolumny wzniesione milczeniem
w każdej wrzeźbione hieroglify znaczeń
chłonąc zatapia się i już sama nie wie
rzeczywistość czy to aura skojarzeń

nie mów dziś świecie że w oczy nie patrzy
uniosła w górę z pytaniem do Wieszcza
czy czas zachowa
ziarenko z wierszy

w nadziejnych pąkach czas mknie bezpośpiechem
koronę złoży cieniem przed stopami
bez pytań bez odpowiedzi
w uśmiechu
czas hieroglifem wpisany

.
13-04-2020
Danuta Capliez-Delcroix Bylińska

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

osiemnaście − 2 =