PoezjaUczuć moich wiatr

Pokorna myśl

 

idzie przez lasy spokojnym już krokiem
i tylko w myślach przywraca obrazy
podejdzie dotknie przytuli pień drzewa
jakby chcąc w jedność złączyć tętno w skazach

 

zapewne powiesz mankament lub wada
ale to życie rzeźbiarzem struktury
najmniej istotne co było przyczyną
ważna z pokorą myśl pnąca ku górze

 

z westchnieniem w przestrzeń schylonego nieba
wsłuchane w skargę kolejnych dni życia
z uwagą smutek czy myślom potrzebny
mądrość z doświadczeń zbierze łez okruchy

które odchodząc dzień cicho wypłakał

 

 

2020
Danuta Capliez-Delcroix Bylińska

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie opublikowany. Pola oznaczone gwiazdką są obowiązkowe.

Wyślij komentarz