Poezja

Kompozycja światła

jesienne preludium
stroicieli słonecznych skrzypiec
rozkołysanych szeptem barw
wrześniowej natury

 

zmęczone popołudnie
wtuliło skroń w sjestę
przysłuchując się plotkarskim muchom

 

rozleniwiony wiatr wodził spojrzeniem
w srebrzystych końcówkach lat
rozpuszczonych włosów
dorównując
oddechom myśli pokornej
zapatrzonej pełnią zachwytu
w pradawne światło wypełniające ciszę

 

dźwięków łza
cicha gra
komponuje takt
delikatnym tchnieniem
wieczór położył dłonie na skroniach

 

D.Capliez-Delcroix Bylińska

– z tomiku XI: “Staccato na mokrą nutę wędrowca”

obraz zapożyczony z profilu: Ewa Krug

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie będzie opublikowany. Pola oznaczone gwiazdką są obowiązkowe.

Wyślij komentarz