Czas w mysli nieokielznanej

Czas w myśli nieokiełznanej

Czas w myśli nieokiełznanej

po co unosić ścichłe wieko przeszłości
czas daje przykład co było nie powróci
wbiegł w nową dróżkę będąc chwil miłym gościem
zajęcie znalazł nie chcąc myśli zasmucać

 

wszędzie zaglądał zakamarków ciekawy
przez pole przebiegł przyglądając się z bliska
tu wzejdą ziarna wiatr rozkołysze łany
po żniwnych zbiorach nie każdy wejdzie w rżysko

 

w ogrodzie ujrzał rabaty pełne kwiatów
już odrodzone swoim cyklem przemiany
w objęciu ciepła wzniosą główki zapachów
wzbudzając zachwyt spacerującej pani

 

w dobowym rytmie nie zmylił nigdy kroków
spokój ma w sobie doskonały mechanizm
nienakręcany przez nikogo o zmroku
był jest i mija i nie cofnie się za nic

 

podszedł znów blisko pod myśl ścichłą w fotelu
choć niewidzialny tak dobrze ciebie już zna
muzykę włączył sobie znanym fortelem
spokojem objął tuląc smutek w błogich snach

 

Kwiecień 2021
Danuta Capliez-Delcroix Bylińska
obraz – Willem Haenraets

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

dziewiętnaście − 3 =